HOME

ANTWERPEN

LIMBURG

OOST-VLAANDEREN

VLAAMS-BRABANT

WEST-VLAANDEREN


HENEGOUWEN

LUIK

LUXEMBURG

NAMEN

WAALS-BRABANT

DUITSLAND

G.H.D. LUXEMBURG

NEDERLAND

De nieuwe MTB-routes zijn klaar, vanaf nu kun je 100 kilometer onverhard aan elkaar lussen

Bron: bndestem.nl

24-10-2020 - Van Fort de Roovere in Halsteren tot de Leeuw van Vlaanderen net over de grens bij Zandvliet. Vanaf kun je bijna alle routes op de Brabantse Wal aan elkaar lussen. Samen met de route over het Grenspark Kalmthoutse Heide ontstaat één groot mountainbike-walhalla van dik 100 kilometer onverhard. En dat is niet alleen goed nieuws voor de bosfietser.


Afb.: Ⓒ Grenspark Kalmthoutse Heide - De nieuwe routes op en rondom Grenspark Kalmthoutse Heide.

De fanatieke mountainbiker kent ze natuurlijk allang. Van toertochten in het najaar, of door zelf routes uit te stippelen. Maar wie af en toe het bos in gaat, geen richtingsgevoel heeft, of niet wil nadenken over hoe routes lopen, is zo’n uitgepijld traject ideaal. Je volgt simpelweg de bordjes met driehoekje en twee bolletjes, het internationale mountainbike symbool, en voor je het weet slinger je van bocht naar bocht over de single tracks.

Flink aan de bak

Het lijkt wel een achtbaan, schreeuw ik tegen fotograaf Tonny Presser, zelf fanatiek bosfietser. Met de auto geparkeerd bij restaurant de Leeuw van Vlaanderen, min of meer op de grens, haken we aan op de groene route. Die officieel naar de naam ‘Stoppelbergen’ luistert. Een route van 6 kilometer, die je kunt combineren met een paarse lus van nog eens 9 kilometer.

Goed voor een uurtje vermaak. Want hoewel niet heel technisch, moet je flink aan de bak op dit bochtige parcours dat perfect is uitgezet. Af en toe waan je je Mathieu van der Poel, vliegende over boomstammen. Met het verschil dat de wereldkampioen als een hert door de bossen drentelt en wij blij zijn als we zonder afstappen boven komen op de zanderige bulten die het parcours rijk is.

Volle vaart

"Oppassen hier", roept Tonny, die de route goed kent. Zal wel meevallen, denk ik. En ik dender in volle vaart het heuveltje af. En weg klapt mijn voorwiel. Met een rotgang schiet ik de rhododendron-struiken in. Na een kilometer of drie buigen we af naar de paarse route, die nog een stuk uitdagender is. Met meer klimmetjes, afgewisseld met lange rechte paden waar je flink snelheid kunt maken.



Op een van de heuveltjes komen we Kees uit Wemeldinge tegen. Zijn vrouw wandelt een rondje met de hond, en hij laat zichzelf uit. "Echt fijn deze routes. Voorheen reden we ze ook al. Maar dan in tegengestelde richting. Het mooie is dat je nu geen wandelaars meer in de wielen rijdt. Wandelaars, ruiters en fietsers hebben ieder hun eigen pad. Dat voorkomt een hoop frustraties. Want of je nu belt of roept, je doet het toch nooit goed."

Fietsen door de savanne

Vandaag gaat het Kees niet om de snelheid. Hij geniet van de natuur. Van de herfstgloed in de bossen. Minder blij is hij met de invoering van een vignet, dat vanaf januari ingaat. "Als je niet bij het officiële punt start, en de route elders oppikt, riskeer je dus een boete. En waar moet je dan zo’n vignet vandaan halen? Dat moet je vooraf wel weten." Toch ziet hij ook voordelen. "Als zo’n vignet goed onderhouden paden oplevert? Prima."

Die vignet-plicht geldt niet voor de gele verbindingsroute, die als het ware alle lussen aan elkaar rijgt. Zoals het parcours rondom de Volksabdij bij Ossendrecht (5,6 km) en de Staartse Heide bij Huijbergen (6,6 km). Volg je de verbindingsroute dan kom je over de Kalmthoutse Heide, waar je plots beseft dat het helemaal niet zo erg is dat je dit jaar die reis naar Afrika hebt moeten annuleren. Het lijkt wel alsof je door een savanne fietst.

Uniek in Nederland

Doe je dat niet, dan kun je in Huijbergen doorsteken naar de vliegbasis en daar de groene route oppikken naar StayOkay in Bergen op Zoom leidt. Wie alles aan elkaar lust, komt aan dik 100 kilometer onverhard. En dat is uniek in Nederland. "Geen wonder dat het steeds drukker wordt in de bossen", zegt Kees. "Iedereen heeft dit voorjaar een mountainbike gekocht. Dat kun je goed merken."

En we gaan door. In het spoor van Kees. Komen langs een herdenkingsplek en rijden vervolgens ‘Klein Zwitserland in’. "Noemen ze zo vanwege de naaldbomen", roept Kees terwijl hij het tempo opvoert. En dan verliezen we hem uit het oog. Peddelen we langzaam terug naar de Leeuw van Vlaanderen, waar we voorlopig helaas niet terecht kunnen voor een kop koffie of wat sterkers.

Bekijk hier de route informatie

Bron: bndestem.nl